هیدراسیون به‌عنوان یکی از عوامل کلیدی حفظ عملکرد فیزیکی و شناختی، نقش ویژه‌ای در کارایی پرسنل انتظامی دارد. این نیروها اغلب در شرایط آب‌وهوایی سخت، با تجهیزات سنگین و تحت فشار روانی بالا فعالیت می‌کنند، که میزان تعریق و از دست رفتن مایعات بدن را افزایش می‌دهد. تمرینات تناوبی (Interval Training)، به دلیل اثرات مثبت بر آمادگی جسمانی و سازگاری قلبی–عروقی، در برنامه‌های آموزشی این نیروها رایج است. با وجود این، افزایش شدت تمرین و بار محیطی ممکن است ریسک کم‌آبی و افت عملکرد را بالا ببرد. این مرور نظام‌مند با هدف بررسی رابطه میان سطح آب بدن و عملکرد کاری پرسنل انتظامی پس از هشت هفته تمرینات تناوبی انجام شد و تلاش کرد شکاف موجود بین شواهد علمی و شرایط واقعی مأموریت‌ها را شناسایی کند. مطالعات داخلی و بین‌المللی منتشرشده تا سال ۲۰۲۵، با تمرکز بر تمرینات تناوبی، شاخص‌های هیدراسیون و عملکرد کاری نیروهای انتظامی و نظامی، مرور و تحلیل تطبیقی شدند. منابع شامل بررسی‌های طولی، مقطعی و مداخلاتی بودند که با روش‌های مختلف سنجش هیدراسیون (اوزمولالیته پلاسما، تغییر وزن بدن، رنگ ادرار) و ارزیابی عملکرد (VO₂max، قدرت، چابکی، واکنش و تصمیم‌گیری) کار کرده بودند. شواهد نشان دادند که کم‌آبی حتی در حد کاهش ۲٪ مایعات بدن، می‌تواند به افت محسوس توان هوازی، خستگی سریع‌تر، کاهش دقت تصمیم‌گیری و کندی واکنش منجر شود. تمرینات تناوبی به‌طور مداوم آمادگی جسمانی را ارتقا می‌دهند، اما در صورتی که بدون پروتکل آبرسانی اجرا شوند، ریسک افت عملکرد و بروز گرمازدگی را بالا می‌برند. ناهمگونی در پروتکل‌های تمرینی، روش‌های پایش هیدراسیون و تفاوت جمعیت‌های مورد مطالعه، یکی از مهم‌ترین موانع دستیابی به نتایج قطعی و قابل تعمیم بود. هشت هفته تمرینات تناوبی می‌تواند بهبود قابل‌ملاحظه‌ای در شاخص‌های آمادگی فیزیکی پرسنل انتظامی ایجاد کند، اما موفقیت و ایمنی این فرایند شدیداً وابسته به حفظ تعادل آب بدن است. پژوهش‌های آتی باید بر طراحی‌های طولی کنترل‌شده، ارزیابی استاندارد هیدراسیون، سنجش همزمان عملکرد فیزیکی و شناختی، و استفاده از فناوری‌های پوشیدنی در محیط واقعی مأموریت تمرکز کنند. توسعه پروتکل‌های بومی تمرین و آبرسانی می‌تواند تضمین‌کننده عملکرد پایدار و ایمن نیروها در شرایط عملیاتی باشد.

هیدراسیون تمرینات تناوبی عملکرد کاری پرسنل انتظامی کم‌آبی