بررسی نقش آزمون های غربالگری حرکتی در شناسایی عوامل خطر و پیشگیری از آسیب های ورزشی
دوره 2، شماره 4، 1404-1405، صفحات 84 - 112
نویسندگان : اسحاق آبیل غلامی* 1، مائده آزرده پاشائی 2
1 - دانشجوی کارشناسی ارشد حرکات اصلاحی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علی آباد کتول
2 - دانشجوی کارشناسی ارشد حرکات اصلاحی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علی آباد کتول
چکیده :
آسیب های ورزشی از جمله چالش های مهم در حوزه علوم ورزشی و سلامت ورزشکاران محسوب می شوند که می توانند موجب کاهش عملکرد، دوری از فعالیت های ورزشی و افزایش هزینه های درمانی شوند. شناسایی عوامل خطر و اتخاذ راهبردهای پیشگیرانه، از مهم ترین اقدامات برای کاهش بروز این آسیب ها به شمار می روند. در این میان، آزمون های غربالگری حرکتی به عنوان ابزارهایی برای ارزیابی الگوهای حرکتی، تعادل، انعطاف پذیری، ثبات مرکزی و کنترل عصبی عضلانی مورد توجه قرار گرفته اند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش آزمون های غربالگری حرکتی در شناسایی عوامل خطر و پیشگیری از آسیب های ورزشی، با تأکید بر شواهد علمی و محدودیت های کاربردی آن هاست. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی ـ مروری و بر پایه مطالعه و تحلیل منابع علمی، مقالات پژوهشی و مطالعات پیشین مرتبط با غربالگری حرکتی و آسیب های ورزشی انجام می شود. در این راستا، آزمون هایی نظیر غربالگری حرکات عملکردی (FMS)، آزمون تعادل Y (Y-Balance) و سایر ابزارهای ارزیابی عملکرد حرکتی از نظر اهداف، کاربردها، اعتبار و محدودیت ها بررسی می شوند. شواهد علمی نشان می دهند که آزمون های غربالگری حرکتی می توانند در شناسایی برخی محدودیت های عملکردی و اختلالات حرکتی مؤثر باشند؛ بااین حال، توانایی آن ها در پیش بینی مستقل بروز آسیب های ورزشی همواره قطعی و یکسان نیست. عواملی نظیر نوع رشته ورزشی، ویژگی های فردی، سابقه آسیب و شرایط تمرینی نیز در بروز آسیب نقش دارند. بنابراین، استفاده از این آزمون ها در کنار ارزیابی جامع عوامل خطر و طراحی برنامه های تمرینی اصلاحی می تواند رویکردی مؤثرتر برای ارتقای ایمنی ورزشکاران و پیشگیری از آسیب های ورزشی فراهم سازد.