همایش آروین البرز MHHJR 2 3 2026 07 20 Virulence-Associated Factors of Mycobacterium leprae in Innate Immune Recognition and Evasion عوامل مرتبط با ویرولانس مایکوباکتریوم لپره در شناسایی و فرار از ایمنی ذاتی 26 48 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA امیرحسین گروه میکروبیولوژی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی ، اردبیل، ایران فاطمه گروه میکروبیولوژی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی ، اردبیل، ایران آیلار گروه میکروبیولوژی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی ، اردبیل، ایران 2026 07 09 The bacterium M.leprae is an obligate intracellular species. The skin and peripheral nerves are primarily affected by this pathogen. The Schwann cells in peripheral nerves and the dermal histiocytes (tissue macrophages) are the primary targets for this bacteria.The first sign of indeterminate leprosy is often single or multiple, hypopigmented, or somewhat erythematous macules with thermal sensation loss .The illness has been classically described along a Th1/Th2 spectrum, where the Th1 pole represents the most restricted presentations and the Th2 pole the most disseminated ones. Both innate and acquired immune responses are involved . M. leprae infected keratinocytes secrete various cytokines and chemokines and induce highly effective immune responses. People who have poor cell immune responses to the bacillus also have robust humoral immune reactions and high serum antibody levels, which complicates their ability to halt the transmission of M. leprae. However, current data indicate that local innate immune responses are essential in determining the disease's various clinical presentations. The immunoregulatory function of innate immune molecules and their interaction with the nervous system, which can impact homeostasis and lead to the onset of inflammatory episodes throughout the course of the illness, are best studied using leprosy as a model. These observations offer therapeutic intervention targets for modulating innate immune responses in people against microbial illness. باکتری M.leprae یک گونه درون سلولی اجباری است. پوست و اعصاب محیطی در درجه اول تحت تأثیر این پاتوژن قرار می گیرند. سلول های شوان در اعصاب محیطی و هیستوسیت های پوستی (ماکروفاژهای بافتی) اهداف اصلی این باکتری هستند. اولین علامت جذام نامشخص اغلب ماکول های تک یا چندگانه، کم رنگ یا تا حدودی اریتماتو با از دست دادن حس حرارتی است. این بیماری به طور کلاسیک در امتداد طیف Th1/Th2 توصیف شده است، که در آن قطب Th1 محدودترین تظاهرات و قطب Th2 منتشرترین آنها را نشان می دهد. پاسخ های ایمنی ذاتی و اکتسابی هر دو درگیر هستند. کراتینوسیت های آلوده به M.leprae سیتوکین ها و کموکین های مختلفی ترشح می کنند و پاسخ های ایمنی بسیار مؤثری را القا می کنند. افرادی که پاسخ های ایمنی سلولی ضعیفی به باسیل دارند، واکنش های ایمنی هومورال قوی و سطح بالای آنتی بادی سرم نیز دارند که توانایی آنها در متوقف کردن انتقال M.leprae را پیچیده می کند. با این حال، داده های فعلی نشان می دهند که پاسخ های ایمنی ذاتی موضعی در تعیین تظاهرات بالینی مختلف بیماری ضروری هستند. عملکرد تنظیم ایمنی مولکول های ایمنی ذاتی و تعامل آنها با سیستم عصبی، که می تواند بر هموستاز تأثیر بگذارد و منجر به شروع دوره های التهابی در طول دوره بیماری شود، با استفاده از جذام به عنوان یک مدل، به بهترین شکل مورد مطالعه قرار می گیرند. این مشاهدات، اهداف مداخله درمانی را برای تعدیل پاسخ های ایمنی ذاتی در افراد در برابر بیماری های میکروبی ارائه می دهند. /downloadfilepdf/801266