همایش آروین البرز MHHJR 2 1 2026 03 08 Vulvovaginal Candidiasis: The Role of Candida Fungi in Gynecological Infections – A Comprehensive Review Vulvovaginal Candidiasis: The Role of Candida Fungi in Gynecological Infections – A Comprehensive Review 111 120 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA zahra شهید بهشتی رقیه علوم پزشکی اردبیل ارزو شهیدبهشتی 2026 02 12 Vulvovaginal candidiasis (VVC) represents one of the most prevalent fungal infections affecting women's reproductive health worldwide, primarily caused by Candida species, with Candida albicans being the dominant pathogen. This review synthesizes current knowledge on the epidemiology, pathogenesis, diagnostic approaches, and therapeutic strategies for VVC, including recurrent forms (RVVC). Drawing from recent studies, we highlight the global burden, risk factors such as antibiotic use, hormonal changes, and diabetes, and the shift toward non-albicans Candida species. Pathogenic mechanisms involve yeast-to-hyphae transition, biofilm formation, and immune evasion, leading to symptomatic inflammation. Diagnosis relies on clinical symptoms, microscopy, and culture, while treatment predominantly uses azole antifungals, though emerging resistance poses challenges. We also explore novel therapies like probiotics and oteseconazole. The review identifies gaps in understanding host-microbiome interactions and calls for more targeted research to improve prevention and management. Overall, VVC remains a significant health issue, underscoring the need for integrated approaches to reduce recurrence and enhance quality of life. کاندیدیازیس ولوواژینال (VVC) یکی از شایع‌ترین عفونت‌های قارچی است که سلامت باروری زنان را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می‌دهد و عمدتاً توسط گونه‌های کاندیدا ایجاد می‌شود و کاندیدا آلبیکنس پاتوژن غالب آن است. این بررسی، دانش فعلی در مورد اپیدمیولوژی، پاتوژنز، رویکردهای تشخیصی و استراتژی‌های درمانی برای VVC، از جمله اشکال عودکننده (RVVC) را ترکیب می‌کند. با استفاده از مطالعات اخیر، ما بار جهانی، عوامل خطر مانند استفاده از آنتی‌بیوتیک، تغییرات هورمونی و دیابت و تغییر به سمت گونه‌های کاندیدای غیر آلبیکنس را برجسته می‌کنیم. مکانیسم‌های بیماری‌زا شامل انتقال مخمر به هیف، تشکیل بیوفیلم و فرار از سیستم ایمنی است که منجر به التهاب علامت‌دار می‌شود. تشخیص بر علائم بالینی، میکروسکوپی و کشت متکی است، در حالی که درمان عمدتاً از ضد قارچ‌های آزول استفاده می‌کند، اگرچه مقاومت نوظهور چالش‌هایی را ایجاد می‌کند. ما همچنین درمان‌های جدیدی مانند پروبیوتیک‌ها و اوتسکونازول را بررسی می‌کنیم. این بررسی، شکاف‌های موجود در درک تعاملات میزبان-میکروبیوم را شناسایی می‌کند و خواستار تحقیقات هدفمندتر برای بهبود پیشگیری و مدیریت است. به طور کلی، VVC همچنان یک مسئله مهم بهداشتی است و بر نیاز به رویکردهای یکپارچه برای کاهش عود و افزایش کیفیت زندگی تأکید می‌کند. /downloadfilepdf/488137