همایش آروین البرز MHHJR 1 3 2025 09 14 The Effect of Interval Training on the Prevention of Metabolic Syndrome in Police Personnel تأثیر تمرینات تناوبی بر پیشگیری از سندرم متابولیک در کارکنان پلیس 283 298 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA ثمین کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی (سلامتی و تندرستی)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تفت، تفت، ایران. 2025 09 01 Metabolic syndrome, as a set of metabolic disorders including abdominal obesity, insulin resistance, hypertension, and dyslipidemia, is considered one of the major public health challenges and an important risk factor for cardiovascular diseases and type 2 diabetes. The high prevalence of this syndrome among police officers, who often face irregular work shifts, high job stress, and insufficient physical activity, has doubled the need to develop effective, low-cost, and applicable interventions in the workplace. High-intensity interval training (HIIT), as a novel and time-saving method, has attracted much attention in recent years, especially in the field of prevention and improvement of metabolic indicators. The aim of this study was to investigate the effect of a 12-week HIIT program on metabolic syndrome indicators in Yazd police officers. The present study was conducted as a randomized clinical trial on 66 middle-aged men with metabolic syndrome who were randomly assigned to two intervention (HIIT) and control groups. The intervention group performed a HIIT protocol, consisting of 4-minute intervals at an intensity of 85–95% of maximum heart rate and 3-minute active rest at an intensity of 60–70%, three sessions per week for 30–35 minutes. Pre- and post-intervention assessments included waist circumference, body fat percentage, blood pressure, fasting blood sugar (FBS), insulin resistance index (HOMA-IR), triglycerides (TG), low-density lipoprotein cholesterol (LDL-C), high-density lipoprotein cholesterol (HDL-C), and maximal oxygen consumption (VO₂ max). Data analysis was performed with appropriate statistical tests at a significance level of 0.05. After 12 weeks, the intervention group showed significant reductions in waist circumference (-5.8 cm), body fat percentage (-3.2%), systolic blood pressure (-5.1 mmHg), diastolic blood pressure (-3.8 mmHg), FBS (-8.7%), HOMA-IR (-18.6%), TG (-10.3%), and LDL-C (-8.4%) (p<0.001 for all). HDL-C (+10.3%) and VO₂ max also increased significantly (p<0.001). In contrast, the control group did not experience significant changes. The proportion of people with metabolic syndrome in the intervention group decreased from 100% at the beginning of the study to 54.5% at the end, while this proportion remained stable in the control group. High-intensity interval training can be used as an efficient, low-cost, and time-saving method to improve metabolic syndrome indicators and reduce its prevalence in police personnel. سندرم متابولیک به‌عنوان مجموعه‌ای از اختلالات متابولیک شامل چاقی شکمی، مقاومت به انسولین، فشار خون بالا و دیس‌لیپیدمی، یکی از چالش‌های اصلی سلامت عمومی و از عوامل خطر مهم بیماری‌های قلبی–عروقی و دیابت نوع ۲ محسوب می‌شود. شیوع بالای این سندرم در میان کارکنان پلیس، که اغلب با شیفت کاری نامنظم، استرس شغلی بالا و فعالیت فیزیکی ناکافی مواجه‌اند، ضرورت تدوین مداخلات مؤثر، کم‌هزینه و قابل‌اجرا در محیط کار را دوچندان کرده است. تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) به‌عنوان روشی نوین و زمان‌صرفه‌جویانه، در سال‌های اخیر توجه زیادی را به‌ویژه در حوزه پیشگیری و بهبود شاخص‌های متابولیک جلب کرده است. هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر یک برنامه ۱۲ هفته‌ای HIIT بر شاخص‌های سندرم متابولیک در کارکنان پلیس یزد بود. پژوهش حاضر به‌صورت کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده بر روی ۶۶ مرد میانسال مبتلا به سندرم متابولیک انجام شد که به‌طور تصادفی در دو گروه مداخله (HIIT) و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله، سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت ۳۰–۳۵ دقیقه، پروتکل HIIT را شامل تناوب‌های ۴ دقیقه‌ای با شدت ۸۵–۹۵٪ حداکثر ضربان قلب و استراحت فعال ۳ دقیقه‌ای با شدت ۶۰–۷۰٪ اجرا نمودند. ارزیابی‌ها پیش و پس از مداخله شامل اندازه‌گیری دور کمر، درصد چربی بدن، فشار خون، قند خون ناشتا (FBS)، شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR)، تری‌گلیسرید (TG)، کلسترول لیپوپروتئین کم‌چگال (LDL-C)، کلسترول لیپوپروتئین پرچگال (HDL-C) و حداکثر اکسیژن مصرفی (VO₂ max) انجام گرفت. تحلیل داده‌ها با آزمون‌های آماری مناسب و در سطح معنی‌داری ۰٫۰۵ صورت پذیرفت. پس از ۱۲ هفته، در گروه مداخله کاهش معنی‌داری در دور کمر (۵٫۸- سانتی‌متر)، درصد چربی بدن (۳٫۲-٪)، فشار خون سیستولی (۵٫۱- میلی‌متر جیوه)، فشار خون دیاستولی (۳٫۸- میلی‌متر جیوه)، FBS (۸٫۷-٪)، HOMA-IR (۱۸٫۶-٪)، TG (۱۰٫۳-٪) و LDL-C (۸٫۴-٪) مشاهده شد (۰٫۰۰۱>p برای همه). همچنین HDL-C (۱۰٫۳+٪) و VO₂ max به‌طور معناداری افزایش یافتند (۰٫۰۰۱>p). در مقابل، گروه کنترل تغییرات معناداری را تجربه نکرد. نسبت افراد دارای سندرم متابولیک در گروه مداخله از ۱۰۰٪ در آغاز مطالعه به ۵۴٫۵٪ در پایان کاهش یافت، در حالی که این نسبت در گروه کنترل ثابت باقی ماند. تمرینات تناوبی با شدت بالا می‌تواند به‌عنوان یک روش کارآمد، کم‌هزینه و زمان‌صرفه‌جویانه برای بهبود شاخص‌های سندرم متابولیک و کاهش شیوع آن در کارکنان پلیس به‌کار رود.

/downloadfilepdf/353687