همایش آروین البرز MHHJR 1 3 2025 07 26 The Impact of Autogenic-Based Psychotherapy on the Control of Psychosomatic Symptoms in Patients with Irritable Bowel Syndrome تاثیر روان‌درمانی مبتنی بر اتوژنیک بر کنترل علائم‌های سایکوسوماتیک در بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر 63 80 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA نساء کاندیدای دکتری روانشناسی سلامت، روانشناسی سلامت، واحد بین الملل، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 2025 05 20 The aim of the present study is to investigate the effect of autogenic-based psychotherapy on the control of psychosomatic symptoms in patients with irritable bowel syndrome (IBS) in Tehran. Given the chronic and multifaceted nature of this disease, many patients also suffer from psychosomatic symptoms and anxiety disorders in addition to physical problems. The present study, with a scientific and evidence-based approach, seeks to investigate the effectiveness of a non-pharmacological psychotherapy method on reducing these symptoms. The statistical population consisted of patients referring to medical centers and specialized gastroenterology clinics in Tehran from March 1402 to May 1404. The research method was a semi-experimental design with a pre-test and post-test design with a control group. Sampling was done randomly and 70 patients were intervened in two experimental and control groups. The research instruments included the Psychosomatic Symptoms Questionnaire (SCL-90-R), the IBS-specific Quality of Life Questionnaire, and the Beck Anxiety Scale. The experimental group participated in 8 sessions of autogenic-based psychotherapy, while the control group did not receive any intervention. The data obtained were analyzed using appropriate statistical methods, including independent t-test and analysis of covariance in SPSS software. The results showed that participants who received autogenic-based psychotherapy experienced a significant reduction in psychosomatic symptoms and anxiety and an increase in quality of life. These findings indicate the effectiveness of this intervention as a complementary method in reducing the psychosomatic effects of patients with IBS. Given the limitations and side effects of drug treatments, the use of this method can be an effective and low-complication approach in controlling the symptoms of these patients. In addition, autogenic-based psychotherapy increased stress coping skills and promoted psychological resilience in patients, and the rate of doctor visits and medication use also decreased significantly in the experimental group. One of the most important achievements of this research is the emphasis on the role of integrated mind-body approaches in the treatment of functional disorders. The findings of this research can help health policymakers and therapists to improve treatment programs for patients with irritable bowel syndrome. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر روان‌درمانی مبتنی بر اتوژنیک بر کنترل علائم سایکوسوماتیک در بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) در شهر تهران است. با توجه به ماهیت مزمن و چندوجهی این بیماری، بسیاری از مبتلایان علاوه بر مشکلات جسمی، از علائم روان‌تنی و اختلالات اضطرابی نیز رنج می‌برند. پژوهش حاضر با رویکردی علمی و مبتنی بر شواهد، درصدد است اثربخشی یک روش روان‌درمانی غیر دارویی را بر کاهش این علائم بررسی کند. جامعه آماری را بیماران مراجعه‌کننده به مراکز درمانی و کلینیک‌های تخصصی گوارش شهر تهران از اسفند ۱۴۰۲ تا اردیبهشت ۱۴۰۴ تشکیل دادند. روش تحقیق به صورت نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. نمونه‌گیری به صورت تصادفی انجام شد و ۷۰ بیمار در دو گروه آزمایش و کنترل مورد مداخله قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه علائم سایکوسوماتیک (SCL-90-R)، پرسشنامه کیفیت زندگی مخصوص IBS و مقیاس اضطراب Beck بود. گروه آزمایش در ۸ جلسه روان‌درمانی مبتنی بر اتوژنیک شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از روش‌های آماری مناسب از جمله آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس در نرم‌افزار SPSS مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد شرکت‌کنندگانی که روان‌درمانی مبتنی بر اتوژنیک دریافت کرده بودند، به طور معناداری کاهش علائم سایکوسوماتیک و اضطراب و افزایش کیفیت زندگی را تجربه کردند. این یافته‌ها نشان‌دهنده کارآمدی این مداخله به عنوان یک روش مکمل در کاهش اثرات روان‌تنی بیماران مبتلا به IBS است. با توجه به محدودیت‌ها و عوارض درمان‌های دارویی، به کارگیری این روش می‌تواند رویکردی مؤثر و کم‌عارضه در کنترل علائم این بیماران باشد. علاوه بر آن، روان‌درمانی مبتنی بر اتوژنیک موجب افزایش مهارت‌های مقابله با استرس و ارتقاء تاب‌آوری روانی در بیماران شد و میزان مراجعه به پزشک و مصرف دارو نیز در گروه آزمایش کاهش معناداری یافت. از مهم‌ترین دستاوردهای این تحقیق می‌توان به تأکید بر نقش رویکردهای تلفیقی جسم و روان در درمان اختلالات عملکردی اشاره کرد. یافته‌های این پژوهش می‌تواند به سیاست‌گذاران حوزه سلامت و درمانگران برای بهبود برنامه‌های درمانی بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر کمک نماید. /downloadfilepdf/259981