همایش آروین البرز MHHJR 2 2 2026 06 02 تحلیل سیاست های توسعه ورزش همگانی و تأثیر آن بر شاخص های سلامت تحلیل سیاست های توسعه ورزش همگانی و تأثیر آن بر شاخص های سلامت 259 278 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA ابراهیم دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی دانشگاه تهران پردیس فارابی 2026 05 21 در دهه های اخیر، تغییر سبک زندگی و گسترش شهرنشینی منجر به کاهش شدید فعالیت های بدنی در میان اقشار مختلف جامعه شده است که این امر پیامدهای جبران ناپذیری بر سلامت جسمانی و روانی شهروندان به همراه دارد. این پژوهش با هدف تحلیل جامع سیاست های توسعه ورزش همگانی و بررسی تأثیرات عمیق آن بر ارتقای شاخص های سلامت عمومی جوامع انجام پذیرفته است. ورزش همگانی به عنوان یک ابزار پیشگیرانه و مداخله ای کم هزینه، نقشی استراتژیک در کاهش شیوع بیماری های غیرواگیر، کنترل هزینه های سنگین درمانی و افزایش سطح نشاط و همبستگی اجتماعی ایفا می کند. اجرای موفقیت آمیز برنامه های ورزشی در سطح ملی نیازمند تدوین مدل های حکمرانی کارآمد، هم افزایی نهادهای متولی و بهره گیری از ظرفیت های رسانه ای جهت فرهنگ سازی و نهادینه سازی فعالیت بدنی در سبد خانوارها است. یافته های این مطالعه مروری نشان می دهد که ادغام هدفمند سیاست های ورزشی با برنامه های توسعه پایدار و نظام سلامت، می تواند به شکل گیری سناریوهای مطلوبی منجر شود که در آن دسترسی عادلانه به امکانات ورزشی برای تمامی دهک های جامعه تضمین می گردد. همچنین، بررسی ها حاکی از آن است که سیاست گذاری های مبتنی بر مشارکت مردمی و حمایت های مالی هدفمند، تأثیر مستقیمی بر کاهش نرخ ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی و بهبود کیفیت زندگی دارند. در نهایت، گذار از رویکردهای سنتی به سمت آینده نگاری راهبردی در مدیریت ورزش، مستلزم رفع موانع ساختاری، ایجاد زیرساخت های فضایی مناسب در محیط های شهری و تقویت نقش خانواده ها به عنوان نخستین نهاد جامعه پذیری ورزشی است تا بتوان آینده ای سالم تر و پویاتر برای نسل های آتی متصور شد. در دهه های اخیر، تغییر سبک زندگی و گسترش شهرنشینی منجر به کاهش شدید فعالیت های بدنی در میان اقشار مختلف جامعه شده است که این امر پیامدهای جبران ناپذیری بر سلامت جسمانی و روانی شهروندان به همراه دارد. این پژوهش با هدف تحلیل جامع سیاست های توسعه ورزش همگانی و بررسی تأثیرات عمیق آن بر ارتقای شاخص های سلامت عمومی جوامع انجام پذیرفته است. ورزش همگانی به عنوان یک ابزار پیشگیرانه و مداخله ای کم هزینه، نقشی استراتژیک در کاهش شیوع بیماری های غیرواگیر، کنترل هزینه های سنگین درمانی و افزایش سطح نشاط و همبستگی اجتماعی ایفا می کند. اجرای موفقیت آمیز برنامه های ورزشی در سطح ملی نیازمند تدوین مدل های حکمرانی کارآمد، هم افزایی نهادهای متولی و بهره گیری از ظرفیت های رسانه ای جهت فرهنگ سازی و نهادینه سازی فعالیت بدنی در سبد خانوارها است. یافته های این مطالعه مروری نشان می دهد که ادغام هدفمند سیاست های ورزشی با برنامه های توسعه پایدار و نظام سلامت، می تواند به شکل گیری سناریوهای مطلوبی منجر شود که در آن دسترسی عادلانه به امکانات ورزشی برای تمامی دهک های جامعه تضمین می گردد. همچنین، بررسی ها حاکی از آن است که سیاست گذاری های مبتنی بر مشارکت مردمی و حمایت های مالی هدفمند، تأثیر مستقیمی بر کاهش نرخ ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی و بهبود کیفیت زندگی دارند. در نهایت، گذار از رویکردهای سنتی به سمت آینده نگاری راهبردی در مدیریت ورزش، مستلزم رفع موانع ساختاری، ایجاد زیرساخت های فضایی مناسب در محیط های شهری و تقویت نقش خانواده ها به عنوان نخستین نهاد جامعه پذیری ورزشی است تا بتوان آینده ای سالم تر و پویاتر برای نسل های آتی متصور شد. /downloadfilepdf/19926