Hamayesh Arwin Alborz همایش آروین البرز MHHJR فصلنامه پژوهش‌های نوین در علوم پزشکی، بهداشت و سلامت | MHHJR 1 2 تشخیص افتراقی در بیمار با اختلال دو قطبی نوع دو و همبودی وسواس فکری _ عملی، اضطراب تعمیم یافته، اختلال موکَنی و پرخوری عصبی تشخیص افتراقی در بیمار با اختلال دو قطبی نوع دو و همبودی وسواس فکری _ عملی، اضطراب تعمیم یافته، اختلال موکَنی و پرخوری عصبی 271 289 FA zoleikha ghamaridaz cccccccc زلیخا قمری داز گروه روانشناسی، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران 2025 04 21 تشخیص افتراقی در بیماران مبتلا به اختلال دو قطبی نوع دو (BD_II) که همزمان نشانه‌های اختلال وسواس فکری_ عملی(OCD)، اختلال اضطراب تعمیم یافته(GAD)،موکنی یا تریکوتیلو مانیا(TTM)، رخوری عصبی یا بولیمیا نوروزا(BN) را نشان می‌دهند چالش‌های بالینی قابل توجهی ایجاد می‌کند. با توجه به همپوشانی علائم و تأثیر متقابل این اختلالات بر یکدیگر با دشواری همراه می‌باشد. این گزارش بر اهمیت ارزیابی جامع روان پزشکی، بررسی سیر زمانی ظهور علائم و پاسخ به درمان‌های قبلی تاکید می‌کند. رویکرد درمانی ترکیبی شامل تثبیت کننده‌های خلق (لامو تریژین) مهار کننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین (فلوکسیتین)، درمان شناختی _ رفتاری و مداخلات اختصاصی برای هر یک از اختلالات اختصاصی همبود مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌های این مطالعه موردی نشان می‌دهد که مدیریت چنین مواردی نیازمند درک عمیق از تعاملات پیچیده بین این اختلالات و طراحی پروتکل‌های درمانی فرد محور در تشخیص پزشکان بالینی است. این گزارش می‌تواند به درمان دقیق‌تر و موثرتر افراد با تظاهرات بالینی مشابه کمک کند. تشخیص افتراقی در بیماران مبتلا به اختلال دو قطبی نوع دو (BD_II) که همزمان نشانه‌های اختلال وسواس فکری_ عملی(OCD)، اختلال اضطراب تعمیم یافته(GAD)،موکنی یا تریکوتیلو مانیا(TTM)، رخوری عصبی یا بولیمیا نوروزا(BN) را نشان می‌دهند چالش‌های بالینی قابل توجهی ایجاد می‌کند. با توجه به همپوشانی علائم و تأثیر متقابل این اختلالات بر یکدیگر با دشواری همراه می‌باشد. این گزارش بر اهمیت ارزیابی جامع روان پزشکی، بررسی سیر زمانی ظهور علائم و پاسخ به درمان‌های قبلی تاکید می‌کند. رویکرد درمانی ترکیبی شامل تثبیت کننده‌های خلق (لامو تریژین) مهار کننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین (فلوکسیتین)، درمان شناختی _ رفتاری و مداخلات اختصاصی برای هر یک از اختلالات اختصاصی همبود مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌های این مطالعه موردی نشان می‌دهد که مدیریت چنین مواردی نیازمند درک عمیق از تعاملات پیچیده بین این اختلالات و طراحی پروتکل‌های درمانی فرد محور در تشخیص پزشکان بالینی است. این گزارش می‌تواند به درمان دقیق‌تر و موثرتر افراد با تظاهرات بالینی مشابه کمک کند. https://mhhjr.ir/downloadfilepdf/18481