همایش آروین البرز MHHJR 1 2 اثر استرس حرارتی بر روی متابولیسم پایه در بافت بیضه با تمرکز بر میتوکندری اثر استرس حرارتی بر روی متابولیسم پایه در بافت بیضه با تمرکز بر میتوکندری 365 383 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA فاطمه السادات کارشناسی ارشد ، گروه زیست شناسی، رشته زیستشناسی تکوین،دانشگاه ارومیه،ایران 2025 05 03 آســیب ناشــی از گرمــا در بیضــه¬هــا یکــی از علــل نابــاروری در مــردان و اغلــب پســتانداران محســوب می¬شود. قرار گرفتن بیضـه¬هـا در معـرض گرمـا، حتـی کوتاه مدت، منجر به توقف اسـپرماتوژنز مـی¬گـردد. در مطالعه تجربی از 18 سر موش صحرایی نر به طور تصادفی به 3 گروه 12 تایی تقسیم شدند که شامل گروه1: کنترل، گروه 2: استرس حرارتی 37 و گروه 3 استرس حرارتی 40 درجه سانتی¬گراد را دریافت را به مدت 20 دقیقه در 42 روز دریافت کرند. پس از مرحله تیمار آسان کشی صورت گرفت و بیضه¬های چپ جدا و تثبیت شدند برای آزمایشات ایمنوهیستو شیمیایی و بافت شناسی مورد ارزیابی قرار گرفتند و بیضه راست برای انجام بررسی¬های اکسیداتیو و آنالیز¬های مولکولی مورد استفاده قرار گرفت. فعالیت میزان مالون دی آلدئید و GSSG در مقایسه با کنترل افزایش یافتـه، در حالی که سطح آنزیم¬های اکسیداتیو LDH، GSH و لاکتات دهیدروژناز در این غلظتها کاهش مییابد. نتایج وسترن بلات سطوح پروتئین¬ها GLUT-1-B-Actin، GLUT3- B-Actin و MCT-4-B-Actinدر گروه¬های استرس حرارتی 37 و 40 نسبت به گروه کنترل کاهش معنی¬داری یافته بود. نتایج ایمونوهیستوشیمی GLUT-1، GLUT3 و MCT-4در سلول¬های سرتولی و اسپرماتوگونی گروه¬های دریافت کننده استرس حرارتی نسبت به گروه کنترل کاهش یافته بود. در حالی که گروه استرس حرارتی 40 میزان کاهش بیشتر از گروه استرس حرارتی 37 بود اما این کاهش از نظر آماری معنی¬دار نبود. مطالعه حاضر نشان داد که استرس حرارتی سبب آسیب اکسیداتیو و تغییرات بافت بیضه می¬شود. آســیب ناشــی از گرمــا در بیضــه¬هــا یکــی از علــل نابــاروری در مــردان و اغلــب پســتانداران محســوب می¬شود. قرار گرفتن بیضـه¬هـا در معـرض گرمـا، حتـی کوتاه مدت، منجر به توقف اسـپرماتوژنز مـی¬گـردد. در مطالعه تجربی از 18 سر موش صحرایی نر به طور تصادفی به 3 گروه 12 تایی تقسیم شدند که شامل گروه1: کنترل، گروه 2: استرس حرارتی 37 و گروه 3 استرس حرارتی 40 درجه سانتی¬گراد را دریافت را به مدت 20 دقیقه در 42 روز دریافت کرند. پس از مرحله تیمار آسان کشی صورت گرفت و بیضه¬های چپ جدا و تثبیت شدند برای آزمایشات ایمنوهیستو شیمیایی و بافت شناسی مورد ارزیابی قرار گرفتند و بیضه راست برای انجام بررسی¬های اکسیداتیو و آنالیز¬های مولکولی مورد استفاده قرار گرفت. فعالیت میزان مالون دی آلدئید و GSSG در مقایسه با کنترل افزایش یافتـه، در حالی که سطح آنزیم¬های اکسیداتیو LDH، GSH و لاکتات دهیدروژناز در این غلظتها کاهش مییابد. نتایج وسترن بلات سطوح پروتئین¬ها GLUT-1-B-Actin، GLUT3- B-Actin و MCT-4-B-Actinدر گروه¬های استرس حرارتی 37 و 40 نسبت به گروه کنترل کاهش معنی¬داری یافته بود. نتایج ایمونوهیستوشیمی GLUT-1، GLUT3 و MCT-4در سلول¬های سرتولی و اسپرماتوگونی گروه¬های دریافت کننده استرس حرارتی نسبت به گروه کنترل کاهش یافته بود. در حالی که گروه استرس حرارتی 40 میزان کاهش بیشتر از گروه استرس حرارتی 37 بود اما این کاهش از نظر آماری معنی¬دار نبود. مطالعه حاضر نشان داد که استرس حرارتی سبب آسیب اکسیداتیو و تغییرات بافت بیضه می¬شود. /downloadfilepdf/11359